Οι επιτυχίες της Εθνικής Ομάδας Γυναικών στο βόλεϊ δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της δουλειάς που γίνεται την τελευταία περίοδο.
Δεν ξεκινούν από την πρώτη συγκέντρωση της Εθνικής Γυναικών, ούτε από την επιλογή μιας αθλήτριας όταν πλέον έχει φτάσει σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο.Πίσω από κάθε νεαρή αθλήτρια που φορά σήμερα τη φανέλα της Εθνικής υπάρχει μια πολύχρονη διαδρομή.
Μια διαδρομή που ξεκινά από τις μικρές ηλικιακές κατηγορίες, περνά από τις προεθνικές και τις Εθνικές ομάδες Κ16, Κ18 και Κ20 και, σταδιακά, οδηγεί στην Εθνική Γυναικών.
Η σημερινή εικόνα της Εθνικής Γυναικών αποτελεί, σε σημαντικό βαθμό, την απόδειξη ότι η επένδυση στη νέα γενιά μπορεί να αποδώσει καρπούς.
Η πρόσφατη στελέχωση της Εθνικής περιλαμβάνει αθλήτριες διαφορετικών ηλικιών και γενεών, με αρκετές από αυτές να έχουν περάσει προηγουμένως από τις μικρές Εθνικές ομάδες. Η παρουσία μάλιστα πολύ νεαρών αθλητριών στο σημερινό δυναμικό αποδεικνύει ότι υπάρχει πλέον μια δεξαμενή ταλέντου που μπορεί να τροφοδοτεί την κορυφαία Εθνική ομάδα.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΔΕΝ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Το εύκολο είναι να βλέπουμε σήμερα τις νίκες, τις διακρίσεις, τις συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις και τις αθλήτριες που αγωνίζονται με τη φανέλα της Εθνικής Γυναικών.
Το δύσκολο είναι να θυμόμαστε ποιοι εργάστηκαν όταν αυτές οι αθλήτριες ήταν ακόμη άγνωστες στο ευρύ κοινό.
Ποιοι τις εντόπισαν;
Ποιοι ταξίδεψαν για να τις παρακολουθήσουν;
Ποιοι μπήκαν σε μικρά και μεγάλα γήπεδα της περιφέρειας;
Ποιοι αναζήτησαν ταλέντο σε περιοχές που πολλές φορές δεν βρίσκονταν στο επίκεντρο του ελληνικού βόλεϊ;
Και κυρίως, ποιοι επένδυσαν χρόνο και προσωπική προσπάθεια για να διαπιστώσουν αν ένα 13χρονο, 14χρονο ή 15χρονο κορίτσι θα μπορούσε, με την κατάλληλη εκπαίδευση και εξέλιξη, να αποτελέσει στο μέλλον αθλήτρια της Εθνικής Γυναικών;
Εδώ βρίσκεται η πραγματική αξία του έργου των αποσπασμένων ομοσπονδιακών προπονητών.
ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η αναζήτηση ταλέντων δεν γίνεται από ένα γραφείο.
Δεν γίνεται μόνο μέσα από λίστες.
Δεν γίνεται μόνο μέσα από τηλεφωνήματα και προτάσεις τρίτων.
Γίνεται μέσα στα γήπεδα.
Γίνεται με ταξίδια.
Γίνεται με ατελείωτες ώρες παρακολούθησης.
Γίνεται με αξιολόγηση εκατοντάδων αθλητριών.
Γίνεται με τη δημιουργία ενός δικτύου ανθρώπων σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι ομοσπονδιακοί προπονητές που εργάστηκαν στις μικρές Εθνικές ομάδες χρειάστηκε να γυρίσουν την Ελλάδα όχι μία και δύο φορές, αλλά τρεις και τέσσερις φορές, προκειμένου να παρακολουθήσουν αθλήτριες, να συγκρίνουν στοιχεία, να επανέλθουν στις ίδιες περιοχές, να επιβεβαιώσουν την αγωνιστική τους εξέλιξη και τελικά να αποφασίσουν ποιες είχαν τις προϋποθέσεις να ενταχθούν στον εθνικό σχεδιασμό.
Αυτό είναι scouting.
Αυτό είναι αναπτυξιακή πολιτική.
Αυτό είναι επένδυση στην Εθνική ομάδα του αύριο.
Και αυτή η δουλειά δεν φαίνεται εύκολα.
Δεν αποτυπώνεται σε έναν πίνακα αποτελεσμάτων.
Δεν συνοδεύεται από χειροκροτήματα.
Φαίνεται όμως χρόνια αργότερα, όταν μία από εκείνες τις αθλήτριες που κάποτε παρακολουθούσε ένας ομοσπονδιακός προπονητής σε ένα γήπεδο της περιφέρειας βρίσκεται πλέον στην αποστολή της Εθνικής Γυναικών.
ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΝΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Η σημερινή Εθνική Γυναικών είναι η συνέχεια μιας διαδικασίας.
Η ίδια η σύνθεση της ομάδας που συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2026 επιβεβαιώνει την παρουσία μιας νέας γενιάς αθλητριών δίπλα στις πιο έμπειρες. Στην τελική 14άδα βρίσκονται, μεταξύ άλλων, αθλήτριες που αποτελούν μέρος της νέας γενιάς του ελληνικού γυναικείου βόλεϊ.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο.
Οι μικρές Εθνικές ομάδες αποτελούν την πρώτη ύλη της μεγάλης Εθνικής.
Όταν ένας σχεδιασμός λειτουργεί σωστά, η Κ16 τροφοδοτεί την Κ18, η Κ18 την Κ20 και η Κ20 την Εθνική Γυναικών.
Αυτή είναι η φυσιολογική αθλητική συνέχεια.
Η επιτυχία, επομένως, δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο με βάση το αποτέλεσμα ενός αγώνα.
Πρέπει να αξιολογείται και από το πόσες αθλήτριες που εντοπίστηκαν και αναπτύχθηκαν μέσα από τον εθνικό σχεδιασμό κατάφεραν τελικά να φτάσουν στην κορυφή.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη δικαίωση των ανθρώπων που εργάστηκαν στις μικρές Εθνικές.
Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Η Εθνική Γυναικών μπορεί σήμερα να παρουσιάζει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εικόνα και να διαθέτει αθλήτριες διαφορετικών ηλικιών, γεγονός που δημιουργεί προϋποθέσεις για συνέχεια. Η ίδια η ΕΟΠΕ παρουσιάζει πλέον ένα ρόστερ όπου συνυπάρχει η εμπειρία με πολύ νεότερες αθλήτριες.
Αυτό όμως δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο.
Το ταλέντο δεν περιμένει.
Κάθε χρόνο γεννιέται μια νέα γενιά αθλητριών.
Κάθε χρόνο υπάρχουν κορίτσια που μπορεί να έχουν τις προϋποθέσεις να φτάσουν στην Εθνική, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ακόμη το όνομά τους.
Κάποιος πρέπει να πάει να τα δει.
Κάποιος πρέπει να τα αξιολογήσει.
Κάποιος πρέπει να τους δώσει την ευκαιρία.
Κάποιος πρέπει να τα παρακολουθήσει ξανά και ξανά.
Κάποιος πρέπει να δημιουργήσει τη διαδρομή από το σωματείο στην Εθνική.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΘΝΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΧΩΡΙΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑ
Η Εθνική Γυναικών είναι η κορυφή της πυραμίδας.
Αλλά καμία κορυφή δεν υπάρχει χωρίς βάση.
Και η βάση είναι οι μικρές Εθνικές ομάδες.
Είναι οι προπονητές που βρίσκονται στα γήπεδα.
Είναι οι άνθρωποι που ταξιδεύουν από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, από την Κρήτη στη Θράκη, από την Ήπειρο στη Μακεδονία και από τα νησιά μέχρι την Πελοπόννησο.
Είναι οι άνθρωποι που αναζητούν το ταλέντο εκεί όπου δεν είναι πάντα εύκολο να βρεθεί.
Είναι εκείνοι που πρέπει να μπορούν να απαντήσουν σήμερα στο ερώτημα:
«Ποια θα είναι η επόμενη Ανθούλη; Η επόμενη Τικμανίδου; Η επόμενη Τάνη;...........»
Αν δεν υπάρχει ένας οργανωμένος μηχανισμός που να αναζητά την απάντηση, τότε σε λίγα χρόνια θα αναζητούμε αθλήτριες όταν θα είναι ήδη αργά.
ΟΙ ΝΙΚΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΥΡΑΜΙΔΑ
Οι νίκες της Εθνικής Γυναικών ανήκουν στις αθλήτριες, στους προπονητές, στους συνεργάτες και σε όλους όσοι εργάζονται καθημερινά για την ομάδα.
Αλλά αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά δίκαιοι, ένα μέρος αυτών των επιτυχιών ανήκει και στους ανθρώπους που πολλά χρόνια πριν έψαξαν, εντόπισαν, αξιολόγησαν και ανέπτυξαν τις αθλήτριες που σήμερα αποτελούν κομμάτι της Εθνικής.
Ανήκει στους προπονητές των μικρών Εθνικών.
Ανήκει στα σωματεία που τις ανέδειξαν.
Ανήκει στους προπονητές τους.
Ανήκει στις οικογένειές τους.
Ανήκει σε όλους εκείνους που επένδυσαν στη νέα γενιά όταν ακόμη κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει ποια από αυτά τα κορίτσια θα έφταναν στην κορυφή.
Η σημερινή Εθνική Γυναικών είναι η απόδειξη ότι η επένδυση στις μικρές Εθνικές μπορεί να αποδώσει.
Το πραγματικό στοίχημα, όμως, δεν είναι μόνο να απολαύσουμε τις σημερινές νίκες.
Είναι να εξασφαλίσουμε ότι σε πέντε και δέκα χρόνια θα υπάρχουν και άλλες αθλήτριες έτοιμες να φορέσουν τη γαλανόλευκη.
Και γι' αυτό χρειάζονται άνθρωποι που θα συνεχίσουν να γυρίζουν την Ελλάδα.
Να ψάχνουν.
Να βλέπουν.
Να αξιολογούν.
Να αναδεικνύουν.
Να δημιουργούν.
Γιατί η επόμενη Εθνική Γυναικών δεν βρίσκεται ακόμη στο γήπεδο της μεγάλης ομάδας.
Βρίσκεται σήμερα σε κάποιο γήπεδο της Ελλάδας και περιμένει κάποιον να την ανακαλύψει.
Και αυτή ακριβώς είναι η δουλειά που δεν πρέπει να σταματήσει ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου