Δεν είναι τυχαίο ότι στις προηγούμενες κρίσεις Διευθυντών, υπήρξαν διευθύνσεις εκπαίδευσης με λιγότερους υποψηφίους απ' ό,τι οι προς κατάληψη θέσεις.
Γράφει ο Α. Σπυριδάκης, Δ/ντής 7ου ΓΕΛ Ηρακλείου Κρήτης
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Διευθυντών/ριών Σχολικών Μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Η Πανελλήνια Ένωση Διευθυντών/ριών Σχολικών Μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης «γεννήθηκε» επίσημα τον Ιούνιο του 2024. Αν και δεν έχει κλείσει δηλαδή, ακόμα, ούτε τα δεύτερα γενέθλιά της, νιώθω, ως ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρός της, την ηθική υποχρέωση να... τρομοκρατήσω τα μέλη της, τους υπόλοιπους Διευθυντές σχολικών μονάδων που δεν είναι μέλη μας, αλλά και τους εκπαιδευτικούς που προτίθενται να συμμετάσχουν μελλοντικά σε κρίσεις Διευθυντών. Και να στείλω ένα ξεκάθαρο μήνυμα, τόσο στην πολιτική ηγεσία, όσο και την εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και την κοινωνία γενικότερα.
Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, όντας ο βασικότερος αποδέκτης ερωτημάτων και αιτημάτων από τα μέλη μας, προς συζήτηση ή προώθηση στη νομική μας σύμβουλο, καταλήγω στο εξής λυπηρό, ανησυχητικό, αλλά και αποθαρρυντικό συμπέρασμα: Ένας ή μία Διευθυντής/ρια σχολείου σήμερα, όσο τυπικός/ή ή νόμιμος/η ή παιδαγωγικά ορθός/ή κ.λπ. κι αν προσπαθεί καθημερινά να είναι, η μέρα που θα εμπλακεί σε... περιπέτειες (δηλ. είτε να «περάσει» ΕΔΕ ή πειθαρχικό, είτε να μηνυθεί από γονέα, είτε να τεθεί σε αργία κλπ), είναι θέμα είτε χρόνου, είτε πιθανοτήτων.
Από τη μια το -εσχάτως αυξανόμενο- bullying των γονέων στο όνομα του δικαιωματισμού των παιδιών τους και ....... περισσότερα ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου