Ο προπονητής δείχνει τον δρόμο, όμως οι αθλητές είναι αυτοί που τον περπατούν!

Η επιτυχία μιας ομάδας στο βόλεϊ συχνά αποδίδεται σχεδόν αυτόματα στον προπονητή. 
Είναι μια εύκολη και σε κάποιο βαθμό λογική προσέγγιση, καθώς ο προπονητής είναι το πρόσωπο που σχεδιάζει τη στρατηγική, καθοδηγεί τις προπονήσεις και λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις κατά τη διάρκεια των αγώνων. 
Ωστόσο, μια πιο ουσιαστική ανάλυση δείχνει ότι η καλή πορεία μιας ομάδας βασίζεται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό στους ίδιους τους αθλητές.

Χαρακτηριστικό είναι και το φαινόμενο που παρατηρείται συχνά σε μεγάλους συλλόγους. Επενδύουν σε αναγνωρισμένους και ακριβοπληρωμένους προπονητές, με σημαντικές επιτυχίες σε άλλες ομάδες, προσδοκώντας άμεσα αποτελέσματα. 
Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου αυτοί οι προπονητές δεν καταφέρνουν να φέρουν το «αναμενόμενο» αποτέλεσμα στο νέο τους περιβάλλον. Αυτό αναδεικνύει ξεκάθαρα ότι η επιτυχία δεν είναι μεταφερόμενη ιδιότητα του προπονητή, αλλά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το υλικό που έχει στη διάθεσή του και από το πώς οι ίδιοι οι αθλητές ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις.

Οι παίκτες είναι αυτοί που βρίσκονται μέσα στο γήπεδο και καλούνται να εκτελέσουν το πλάνο. Η ποιότητα της υποδοχής, η ακρίβεια στην πάσα, η αποτελεσματικότητα στην επίθεση και η συνέπεια στην άμυνα δεν μπορούν να επιβληθούν από τον πάγκο.  Απαιτούν ατομική ικανότητα, συγκέντρωση και ψυχραιμία τη στιγμή της δράσης. Όσο καλό κι αν είναι ένα σύστημα, χωρίς τους κατάλληλους αθλητές να το υποστηρίξουν, παραμένει απλώς θεωρία.
Επιπλέον, η χημεία μεταξύ των παικτών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα επιτυχίας. Η επικοινωνία, η αλληλοκάλυψη και η εμπιστοσύνη δεν χτίζονται μόνο μέσα από οδηγίες, αλλά μέσα από την καθημερινή συνύπαρξη και τη διάθεση των ίδιων των αθλητών να λειτουργήσουν ως σύνολο. 
Μια ομάδα με μέτρια καθοδήγηση αλλά υψηλό επίπεδο συνοχής συχνά αποδίδει καλύτερα από μια ομάδα με άψογο σχεδιασμό αλλά ελλιπή συνεργασία.

Δεν πρέπει επίσης να υποτιμάται ο ρόλος της προσωπικής ευθύνης. Οι αθλητές είναι αυτοί που προετοιμάζονται σωματικά και πνευματικά, που διαχειρίζονται την πίεση και που καλούνται να ανταποκριθούν σε κρίσιμες στιγμές. Η νοοτροπία νικητή, η ανθεκτικότητα και η πειθαρχία είναι χαρακτηριστικά που δεν μεταδίδονται αυτόματα από τον προπονητή, αλλά καλλιεργούνται σε ατομικό επίπεδο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ρόλος του προπονητή είναι ασήμαντος. Αντιθέτως, είναι σημαντικός ως προς την οργάνωση, την καθοδήγηση και τη δημιουργία ενός πλαισίου λειτουργίας. 
Όμως, η τελική εικόνα στο γήπεδο είναι προϊόν των αθλητών. Εκείνοι μετατρέπουν τη θεωρία σε πράξη και εκείνοι καθορίζουν, σε μεγάλο βαθμό, την πορεία της ομάδας.

Συμπερασματικά, η επιτυχία στο βόλεϊ είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας, αλλά η ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά των παικτών. Ο προπονητής δείχνει τον δρόμο, όμως οι αθλητές είναι αυτοί που τον περπατούν.

Υ.Γ. Σας θυμίζει κάποιους;